Aktualności

CIEKAWOSTKI: Tydzień Misyjny: Siostry w Ameryce Północnej pomagają wykorzystywanym kobietom i tworzą mobilne przychodnie

Data publikacji: czwartek, 22-10-2026 | Kategoria: informacje

Szkoły i uczelnia w Stanach Zjednoczonych, mobilna przychodnia na Haiti, pomoc kobietom wykorzystywanym w Meksyku oraz duszpasterstwo polskich rodzin w Kanadzie. W tym Tygodniu Misyjnym przybliżamy pracę sióstr w Ameryce Północnej. Obejmuje ona zarówno wieloletnie instytucje, jak i niewielkie placówki docierające do osób poza systemem pomocy.

Ameryka Północna to także Meksyk, kraje Ameryki Środkowej i Karaiby. Warunki pracy sióstr różnią się tutaj równie mocno jak potrzeby mieszkańców. W Stanach Zjednoczonych zgromadzenia współtworzyły sieć szkół, szpitali i ośrodków społecznych. Na Haiti organizują leczenie i posiłki. W Kanadzie pomagają kolejnym pokoleniom emigrantów zachować kontakt z Kościołem i polskim językiem.

Przedstawiamy pięć zgromadzeń. Wiele ich dzieł wyrosło z pomocy migrantom. Z czasem objęły znacznie szersze społeczności.

Nazaretanki. Od polskich emigrantów po uniwersytet

Nazaretanki rozpoczęły pracę w Stanach Zjednoczonych w 1885 roku. Bł. Franciszka Siedliska przyjechała wówczas do Chicago, aby odpowiedzieć na potrzeby emigrantów, wśród nich polskich rodzin.Dziś siostry pracują w edukacji, ochronie zdrowia, parafiach i instytucjach społecznych. Podejmują również posługę w więzieniach i ośrodkach rekolekcyjnych.

Jednym z ich dzieł jest Holy Family University w Filadelfii, założony w 1954 roku jako Holy Family College. Uczelnia prowadzi studia na różnych poziomach, w tym doktoranckie. Zgromadzenie pozostaje także związane ze szkołami Nazareth Academy w Filadelfii oraz Nazareth Prep w Pittsburghu.

Ta ostatnia placówka łączy przygotowanie do studiów z praktykami zawodowymi. Kieruje ofertę również do młodzieży ze środowisk o ograniczonych możliwościach edukacyjnych. Nazaretanki współuczestniczą ponadto w odpowiedzialności za katolicki system medyczny CHRISTUS Health. Instytucje tworzone przez siostry rozwijają się dzięki współpracy z personelem świeckim, który prowadzi znaczną część ich codziennej działalności.

Franciszkanki Misjonarki Maryi. Ponad osiem dekad opieki

Franciszkanki Misjonarki Maryi są obecne między innymi w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Meksyku. Ich amerykańska historia obejmuje wieloletnią opiekę nad osobami z niepełnosprawnościami.

W Cardinal Hayes Home w Millbrook w stanie Nowy Jork siostry pracowały od 1941 roku. Placówka zapewnia opiekę i terapię młodym osobom z niepełnosprawnościami rozwojowymi. FMM zakończyły tam posługę w czerwcu 2024 roku, po 83 latach. Archidiecezja nowojorska wskazała na ograniczenia wynikające ze spadku liczby powołań.

W pożegnaniu uczestniczyli mieszkańcy miejscowości, pracownicy ośrodka i siostry. Jedną z żegnanych misjonarek była pochodząca z Wietnamu s. Martha Vu, która spędziła w placówce szesnaście lat.

Historia Millbrook pokazuje również wyzwanie stojące przed zgromadzeniami: jak zapewnić ciągłość opieki, gdy maleje liczba sióstr zdolnych do pracy. Coraz większą odpowiedzialność podejmują świeccy współpracownicy.

Felicjanki. Polska misjonarka w zespole na Haiti

W Jacmel na Haiti pracuje s. Julitta Kurek z Polski. Wspólnie z s. Ingą Borko i s. Marilyn Minter tworzy zespół misji felicjanek, która obejmuje pomoc medyczną, żywnościową i edukacyjną. W sierpniu 2026 roku zgromadzenie opublikowało kolejny raport z jej działalności. Jednym z najważniejszych przedsięwzięć jest mobilna przychodnia im. Matki Angeli. Haitański personel medyczny dociera do mieszkańców górskich okolic Jacmel, którzy mają ograniczony dostęp do leczenia.

Misja pomaga również opłacać naukę, kupować przybory i mundurki szkolne. Uczniowie objęci wsparciem podejmują zadania na rzecz wspólnoty, między innymi pomagają młodszym dzieciom w nauce. Program dostępu do bezpiecznej wody angażuje całe rodziny. Kobiety otrzymują filtry i pojemniki, a następnie dzielą się uzdatnioną wodą z kolejnymi gospodarstwami. Pod koniec 2022 roku względy bezpieczeństwa zmusiły siostry do opuszczenia kraju. Działalność kontynuowali miejscowi pracownicy i partnerzy. Zgromadzenie informuje, że misjonarki wróciły już do Jacmel.

Misjonarki Chrystusa Króla. Praca wśród Polonii

Katecheza, przedszkole, przygotowanie liturgii i prowadzenie zespołów muzycznych należą do zadań Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej. Siostry pracują między innymi w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.

W kwietniu 2026 roku przełożoną generalną zgromadzenia została s. Katarzyna Zaremba. Wcześniej przez ponad trzydzieści lat posługiwała w północnoamerykańskich placówkach polonijnych, między innymi w Chicago, Lombard, Vancouver i Brampton. Kierowała również Delegaturą Północnoamerykańską.

Doświadczenie jej pracy obejmuje katechezę, wychowanie przedszkolne i liczne obowiązki parafialne. Tak wygląda duża część codzienności sióstr wspierających emigracyjne wspólnoty.

Zgromadzenie pomaga rodzinom przekazywać wiarę i polską kulturę dzieciom dorastającym za granicą. Towarzyszy im równocześnie w życiu w nowym środowisku.

Oblatki Najświętszego Odkupiciela. Pomoc na ulicach Meksyku

W mieście Meksyk Oblatki Najświętszego Odkupiciela docierają do kobiet w prostytucji, w tym osób, które doświadczyły przymusu i przemocy. Ich pracę przedstawiono w reportażu opublikowanym w maju 2026 roku.

Siostry odwiedzają kobiety na ulicach. Rozmawiają z nimi i zapraszają do programów obejmujących edukację oraz pomoc medyczną i psychologiczną.

Współpracuje z nimi s. Lucía Herrerías ze Zgromadzenia Słowa Bożego. Opowiadała o kobietach, które do prostytucji zostały zmuszone jeszcze jako dziewczęta. Część nie potrafi czytać ani pisać, dlatego także spotkania biblijne wymagają dostosowania do ich sytuacji.Pomoc opiera się na regularnym kontakcie i zaufaniu. Daje możliwość skorzystania ze wsparcia oraz stopniowego szukania innych sposobów utrzymania.

Opisane dzieła wymagają różnych kompetencji: od medycyny i pedagogiki po pomoc psychologiczną oraz znajomość języków. Łączy je praca z konkretnymi rodzinami i osobami, których potrzeby często pozostają niewidoczne poza najbliższym otoczeniem.

Źródło:
https://www.niedziela.pl/artykul/129103/