馃檹Chwila refleksji 馃檹 Czy zmartwychwstanie co艣 zmienia?

Oczywi艣cie 偶e tak. A co konkretnie? Jaki ma wp艂yw na moje my艣lenie, postrzeganie 艣wiata, patrzenie na 偶ycie? W dniu dzisiejszym w kazaniach z pewno艣ci膮 us艂yszymy wiele na temat roli zmartwychwstania Jezusa w historii zbawienia jako pocz膮tku nowej epoki, Jego zwyci臋stwie nad z艂em, 艣mierci膮 i szatanem. Ale co ten fakt zmienia w 偶yciu zwyczajnego cz艂owieka? Czy zmienia cokolwiek? Czy gdyby Chrystus nie zmartwychwsta艂, to niewiele by si臋 zmieni艂o? Albo w og贸le nic? Szukaj膮c odpowiedzi na te wa偶ne pytania nale偶y przyjrze膰 si臋, jaki wp艂yw to wydarzenie mia艂o na 偶ycie pierwszych uczni贸w Jezusa.
Aposto艂owie, tak jak my, byli zwyczajnymi lud藕mi r贸偶nych stan贸w i zawod贸w: m臋偶owie i ojcowie (艣w. Jakub), pro艣ci rybacy (艣w. Andrzej), jak i wykszta艂ceni (艣w. Bart艂omiej), m艂odzi (艣w. Jan) i starsi (艣w. Piotr), wierni swojej religii (艣w. Szymon Gorliwy), jak i uwa偶ani za zdrajc贸w narodu (艣w. Mateusz, by艂y celnik). Pomimo wielu r贸偶nic, 艂膮czy艂o ich wielkie przywi膮zanie do Mistrza z Nazaretu. Na Jego s艂owo zostawili wszystko i poszli za Nim. Przez trzy lata s艂uchali Jego s艂贸w, trudniejsze kwestie wyja艣nia艂 im na osobno艣ci. Aposto艂owie byli 艣wiadkami wielu nadzwyczajnych wydarze艅, kt贸rych sprawc膮 by艂 Jezus: uzdrawiania chorych, wskrzeszania zmar艂ych, przemiany wody w wino, rozmno偶enia chleba, uciszenia burzy na jeziorze, Przemienienia. Wydawa膰 by si臋 mog艂o, 偶e po tym wszystkim powinni chodzi膰 na kolanach. Co si臋 tymczasem dzia艂o? Nadal pozostali ma艂ymi zal臋knionymi lud藕mi, pe艂nymi w膮tpliwo艣ci i ma艂ej wiary. Nie przyjmowali do siebie s艂贸w Jezusa, kt贸ry m贸wi艂 o swojej 艣mierci. W czasie najwi臋kszej pr贸by ich wiary, czyli podczas procesu Jezusa i m臋ki, wszyscy stch贸rzyli. Pouciekali. Najpierw z Ogrodu Oliwnego, gdy zobaczyli nadchodz膮cych 偶o艂nierzy. Piotr, kt贸ry podczas ostatniej wieczerzy przysi臋ga艂 Jezusowi wierno艣膰 do ko艅ca, wypar艂 si臋 Go. I to nie przed jakim艣 cesarzem lub kr贸lem, ale przed zwyk艂ymi, prostymi lud藕mi grzej膮cymi si臋 przy ognisku. Po 艣mierci Jezusa rozeszli si臋, ka偶dy w swoj膮 stron臋, pe艂ni smutku i rozczarowani.
Symbolem tego jest droga uczni贸w do Emaus, ma艂ej miejscowo艣ci nieopodal Jerozolimy, w kt贸rej toczy艂o si臋 zwyczajne 偶ycie. Droga do Emaus to symbol powrotu Aposto艂贸w do szarej codzienno艣ci. Ani s艂owa Jezusa, ani Jego cuda nic nie zmieni艂y w ich 偶yciu. Wypowiadaj膮 gorzkie s艂owa: 鈥濧 my艣my si臋 spodziewali…鈥. W innym miejscu czytamy, 偶e skrywali si臋 za zamkni臋tymi drzwiami, 鈥瀦 obawy przed 呕ydami鈥. Gorycz pora偶ki, smutek, rozczarowanie…
Nagle jednak wydarzy艂o si臋 co艣 nadzwyczajnego. Okaza艂o si臋, 偶e gr贸b jest pusty. Zaczynaj膮 dociera膰 do nich informacje, 偶e Jezus po 艣mierci ukazuje si臋 r贸偶nym ludziom. Ukazuje si臋 w ko艅cu i Aposto艂om. Zach臋ca ich, aby si臋 nie bali i wysy艂a do innych narod贸w, aby byli Jego 艣wiadkami 鈥瀉偶 po kra艅ce 艣wiata鈥. Pod wp艂ywem tego 鈥 jak to okre艣laj膮 Ewangelie 鈥 uczniowie zaczynaj膮 sobie 鈥瀙rzypomina膰鈥 wszystko, czego Jezus dokona艂 podczas swojego ziemskiego 偶ycia. Z tym, 偶e greckie s艂owo 鈥瀙rzypomnie膰 sobie鈥 (hypomnesei) nie oznacza jedynie przywo艂ania z pami臋ci jakiego艣 wydarzenia. S艂owo to oznacza dos艂ownie 鈥 zrozumie膰 co艣 na nowo, w nowym 艣wietle, dokona膰 pewnego rodzaju reinterpretacji. Dlatego te偶 Aposto艂owie, 鈥瀙rzypominaj膮c鈥 sobie wszystko, co powiedzia艂 i uczyni艂 Jezus, zaczynaj膮 rozumie膰 to ca艂kiem inaczej ni偶 wcze艣niej. Teraz wszystko wydaje si臋 ja艣niejsze: zapowiedzi krzy偶a, 艣mierci, zmartwychwstania trzeciego dnia. Jezus pokaza艂, 偶e jest silniejszy ni偶 z艂o i 艣mier膰. Ta my艣l nape艂nia Aposto艂贸w wielk膮 nadziej膮 i moc膮. Nagle dzieje si臋 rzecz niezwyk艂a. Z boja藕liwych, zal臋knionych ludzi staj膮 si臋 odwa偶nymi 艣wiadkami. Piotr, kt贸ry wcze艣niej wypar艂 si臋 Jezusa przed ma艂膮 grupk膮 os贸b, staje przed kilkoma tysi膮cami 呕yd贸w i m贸wi im: 鈥瀢y艣cie Go przybili do krzy偶a鈥. Pozostali Aposto艂owie r贸wnie偶 bez cienia l臋ku 艣wiadcz膮 o Jezusie. Nie boj膮 si臋 ju偶 ani prze艣ladowa艅, ani tortur, ani okrutnej 艣mierci. Wszyscy opr贸cz 艣w. Jana zgin臋li 艣mierci膮 m臋cze艅sk膮.
Zostali ukrzy偶owani, 艣ci臋ci mieczem, zgin臋li od strza艂u z 艂uku lub przez przebicie w艂贸czni膮. 艢w. Jan z kolei zgin膮艂 na zes艂aniu w Efezie. Wszyscy bez cienia l臋ku, z g艂owami wzniesionymi do g贸ry, oczekuj膮c na obiecana nagrod臋 i spotkania ze Zmartwychwsta艂ym. Wszystko to nie dokona艂oby si臋, gdyby Chrystus nie zmartwychwsta艂. 呕yliby smutni i przygn臋bieni, a w historii nie pozosta艂by po nich nawet 艣lad. To pod wp艂ywem zmartwychwstania Chrystusa dokona艂a si臋 w nich ta niezwyk艂a przemiana.
T臋 sytuacj臋 Aposto艂贸w ka偶dy z nas mo偶e odnie艣膰 do w艂asnego 偶ycia. Tak jak oni, reprezentujemy r贸偶ne stany i zawody, jeste艣my w r贸偶nym wieku i mamy odmienne osobowo艣ci. Tak jak oni, do艣wiadczamy trudnych sytuacji, dotyka nas smutek, zw膮tpienie, utrata sensu 偶ycia. Niestety, czasem ko艅czy si臋 to tak, jak w przypadku Judasza, targni臋ciem si臋 na w艂asne 偶ycie, widzianym jako jedyna droga do pozbycia si臋 problem贸w. Zmartwychwstanie Jezusa daje nam nadziej臋, 偶e trudne wydarzenia w naszym 偶yciu maj膮 sens, tak jak Jego 艣mier膰 mia艂a na celu nasze 偶ycie wieczne.
Zmartwychwstanie pokazuje nam, 偶e istnieje inny, lepszy 艣wiat, do kt贸rego d膮偶ymy, 偶e B贸g jest silniejszy ni偶 z艂o i ludzka niesprawiedliwo艣膰, kt贸ra nas dotyka.
Zmartwychwstanie pokazuje w ko艅cu, 偶e droga do prawdziwego i wiecznego szcz臋艣cia wiedzie przez krzy偶 i cierpienie, kt贸re trzeba umie膰 znosi膰. Jan Pawe艂 II w przem贸wieniu do chorych m贸wi艂, 偶e zmartwychwstanie Jezusa u艣wiadamia nam, 偶e cierpienie ma sens.
Niech rado艣膰 Wielkanocnego Poranka, kt贸rej dzi艣 do艣wiadczamy, stanie si臋 r贸wnie偶 naszym udzia艂em. Niech Zmartwychwsta艂y pokazuje nam, 偶e jeste艣my jedynie przechodniami na tym 艣wiecie, 偶e B贸g jest silniejszy ni偶 ludzka niesprawiedliwo艣膰, 偶e 偶ycie nie ko艅czy si臋 na krzy偶u, lecz na pustym grobie, 偶e dla cz艂owieka wierz膮cego po Wielkim Pi膮tku nadejdzie Wielkanocny Poranek. W tym 艣wietle 艂atwiej nam zrozumie膰 s艂owa 艣w. Paw艂a, kt贸ry pisa艂, 偶e gdyby Chrystus nie zmartwychwsta艂, pr贸偶na by艂aby nasza wiara.
殴r贸d艂o:
https://www.niedziela.pl/artykul/111727/nd/Czy-zmartwychwstanie-cos-zmienia
https://www.niedziela.pl/artykul/105211/nd/
Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com