Jak przeżyć inaczej tegoroczny Adwent? (Mk 13,33-37)

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż. zostawił swój dom, powierzył swym sługom staranie o wszystko, każdemu wyznaczył zajęcie, a odźwiernemu przykazał, żeby czuwał. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy...

Kontynuuj czytanie

Gdzie jest Bóg? A gdzie ja jestem? (Mt 25,31-46)

Gdzie jest Bóg? To jedno z najczęściej stawianych pytań nie tylko przez osoby wierzące. Szczególnie, gdy dotykają nas przeciwności, nieszczęścia, absurdy życia. Jakby nie wystarczała świadomość, że przez tajemnicę Wcielenia Bóg w swoim Synu jest rzeczywiście Emmanuelem – „Bogiem z nami”. Dlaczego tak trudno dostrzec nam Chrystusa na drogach naszego...

Kontynuuj czytanie

Życie jako talent (Mt 25,14-30)

Talenty z Jezusowej przypowieści są przez nas zwykle utożsamiane z jakimiś szczególnymi zdolnościami, umiejętnościami i naturalnymi predyspozycjami. W takim też znaczeniu to słowo weszło do naszego codziennego języka. Tym czasem przypowieść o talentach dotyczy królestwa Bożego, przez co za talentami kryją się różne dary pochodzące od Boga, które mają charakter...

Kontynuuj czytanie

O roztropności „tu i teraz” w naszym życiu (Mt 25,1-13)

W przypowieściach Jezus przedstawia historie jak najbardziej realistyczne, znane Jego słuchaczom, a jednak przekierowujące ich uwagę na inną rzeczywistość niż opisane zdarzenia. W przypowieściach chodzi bowiem o królestwo Boże, o naszą relację z Jezusem, w którym jest już obecne królestwo Boże (por. Łk 17,21). Tak też jest z przypowieścią o...

Kontynuuj czytanie

Od wspólnoty „ulicy” do wspólnoty „solidarności” (Mt 5,1-12a) – uroczystość Wszystkich Świętych

Uroczystość Wszystkich Świętych jest wydarzeniem wspólnotowym, szczególnie gdy myślimy o zwyczaju odwiedzania grobów bliskich nam osób spoczywających na naszych cmentarzach. Wspólnota nie tylko między żywymi, ale też między żywymi i zmarłymi przez pamięć tych pierwszy o drugich. Wspólnota między żywymi w pewnym sensie wymuszona koniecznością stanięcia razem przy grobach, spojrzenia...

Kontynuuj czytanie

Sztuka miłości według przykazania miłości Boga i bliźniego (Mt 22,34-40)

Tytuł sygnujący dzisiejsze rozważanie może wydać się przeładowany, a nawet i sprzeczny w sobie, gdy zestawić słowa „sztuka” i „przykazanie”. Pierwsze słowo kojarzy się z pewną finezją, kreatywnością, lekkością, drugie natomiast z pewnym nakazem, zobowiązaniem, wysiłkiem. Ale sprzeczność jest pozorna, gdyż chodzi o miłość, która będąc powinnością, wymaga osobistej ekspresji....

Kontynuuj czytanie

Oddać to, co należy do Boga – przypadek maseczek w miejscach publicznych (Mt 22,15-21)

Wiele wypowiedzi Jezusa stało się wspólnym dziedzictwem ludzkości. Bez wątpienia takim też jest słowo z dzisiejszej Ewangelii: „Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga” (w. 21). Powodzenie tego zdania nie oznacza wcale, że jego praktyczna aplikacja jest oczywista, co potwierdza obecny czas...

Kontynuuj czytanie

Kto godnie przyjmuje Jezusa w Komunii świętej? (Mt 22,1-14)

Przypowieść o zaproszonych na ucztę służy przybliżeniu rzeczywistości królestwa Bożego (w. 2). W intuicyjny sposób odnosimy tę przypowieść do Eucharystii będącej właśnie ucztą przygotowaną przez Boga, który zaprasza na nią wszystkich, i złych, i dobrych (w. 10). I w tym kontekście tytułowe pytanie, rodzące się również pod wpływem toczącej się...

Kontynuuj czytanie

Jakie słowo dla Kościoła ma Jezus w przypowieści o przewrotnych dzierżawcach? (Mt 21,33-43)

Dla słuchaczy Jezusa było oczywiste, że opowieść o winnicy nawiązuje do tradycyjnego obrazu Izraela jako winnicy, której panem i właścicielem jest Bóg. W opisie założenia winnicy (w. 33) bez trudu rozpoznali nawiązania do Izajaszowej pieśni o winnicy, którą Pan Bóg wypowiada wobec swego ludu (por. Iz 5,2). Podążając tym tropem,...

Kontynuuj czytanie